تبليغاتX
سالار شهر
شعر و دل نوشته ها
به نام خدا

 

سست ترین و بی ارزش ترین پیمان و قول و قرار ، عهدی است که بر روی بخار روی شیشه نوشته بشه!

و من روی قلبم نوشتم که دوستت دارم و به عهدی که با تو بسته ام پای بندم.

و قلبم به خاطر با تو بودن می تپد.

تو در قلبم هستی.

تا زنده ام!

 

+ نوشته شده در  جمعه ششم آذر 1388ساعت 22:51  توسط بهادر ریاضی  | 


به نام خدا

                                    

                                       تیری است رباعی که به دل می شیند

                                       یک قطره ی خون از او به گل می شیند

                                       شعری که به جنگ و جبهه  رنگی ندهد

                                       حرفی است که بر کاغذ  ول  می شیند

                                                  ***************

                                              در سنگرت ای یار سرت یار نبود

                                             گویی که کلامت دگر اسرار نبود

                                             جز غنچه ی زیبای اناالحق آنروز

                                              چیزی  ز حضور تو سر دار نبود

 

+ نوشته شده در  جمعه سوم مهر 1388ساعت 15:12  توسط بهادر ریاضی  | 

 

با نام او

دل گرفتن هم خودش هنری است که .....

قدیم ها خیلی دلم می گرفت.

اما انگار خیلی بی هنرم

شاید هم دلی برای گرفتن ندارم

-  که شکسته

شما را نمی دانم

اما من هم مثل خیلی ها

یا اینکه همه ی شهر دلشان شکسته

و آسمانشان گرفته

 - از درد و غبار

کاش می شد آنطرف را دید

پشت غبار را

ثانیه ایی تحمل کنید

تا غبار از دلتان برود

و مرا هم خبر کنید

شاید دوباره دلم بگیرد

برای شهرم

و بنویسم

به سالار شهرتان

از دلتان

و شهرتان

قربانِ دلتان

که بی غبار است

و  پر از شهر شماست

دوستتان دارم

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه بیستم شهریور 1388ساعت 22:6  توسط بهادر ریاضی  | 


به نام خدا                                                                

انگشت را به ماشه ببند

             و چشمهایت را باز نگه دار

                                        که باید دوید

                                              و چند قدم بیشتر تا خدا نمانده

فقط یک شلیک

           همراه با تکبیر

                       و تو رسیدی

                            در هیاهوی اضطراب

مرا هم بخاطر داشته باش

                       که با تو می مانم

                                         مثل هویزه

و عاشق منم

         حتی با لبهای تشنه

                         و بالهای شکسته

                                        و پرهای سوخته

و تو نبودی که ببینی شهر آزاد گشت

ولی یارانت چرا

            و ترا بدست آوردم

                     و هرگز از دستت نمی دهم

و همیشه خرم شهر بمان

برای وطن

+ نوشته شده در  شنبه دوم خرداد 1388ساعت 14:25  توسط بهادر ریاضی  | 

 

 به نام خالق زیباییها





     سالار شهر رفت

تا اطلاع ثانوی

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم بهمن 1387ساعت 22:35  توسط بهادر ریاضی  | 

 

    به نام خدا

 

مشک و آب و قمر و دشت پر از لاله ی عشق
اسب و شمشیر و تو و حنجر پر ناله ی عشق
دست  بر سینه  و  تمثال  علمدار  ادب
سنج و زنجیر و سرشک من چون ژاله ی عشق

گفته ی کیست که بازوی تو ببریده ز تن
قدرتم نیست برارم که بدین گونه سخن

نور و شور و سپر و تیغ و تو  و وقت اذان
طبل و شیپور و غم ماه من و تیر و کمان
قد رعنای تو خیمه ی اصحاب حرم
شوکت سرور سالار شهیدان زمان

گفته ی کیست که بازوی تو ببریده ز تن
قدرتم نیست برارم که بین گونه سخن

کفر و توحید و خم زلف تو و خون  شما
شهر بانوی تو و نوحه ی ساسانی ما
بند در کنج خراباتم و تکرار غلط
زینب و خون تو طعم بد مرثیه ها

گفته ی کیست که بازوی تو ببریده ز تن
قدرتم نیست برارم که بدین گونه سخن

شیر نخجیر و هماورد تن مرد و نه مرد
طعم آزادگی و جسم امامم به نبرد
رخصت قاسم دلداده ی افکار پدر
جنگ و زنگ و شرف و زخم صمیمانه ی درد

گفته ی کیست که بازوی تو ببریده ز تن
قدرتم نیست برارم که بدین گونه سخن

عشق و جان و نفس و شربت لعل لب تو
نرگس  شهرم و  اشعار فدای  تب تو
مست  جام  رخ عباسم و ساقی فرات
صبح و خشم و جدل و اوج نماز شب تو

گفته ی کیست که بازوی تو ببریده ز تن
قدرتم نیست برارم که بدین گونه سخن

رنگ ناحق عدد در رقم لشکر دین
مرز بی حرمتی نیزه به خورشید زمین
گریه ام شادی رخسار ابوالفضل دلیر
آتش و دود دل و غصه ی احرار غمین

گفته ی کیست که  بازوی تو ببریده ز تن
قدرتم نیست برارم که بدین گونه سخن

ننگ نا مردمی کوفه و بد عهدی شان
رستم و آرش و تقدیس علی اکبرمان
غیرت و صبر تو کنعانی یعقوب نما
ما و مردانگی عشق و وفای تو جوان

گفته ی کیست که بازوی تو ببریده ز تن
قدرتم نیست برارم که بدین گونه سخن

 

بهمن ۱۳۸۵

کازرون

هوالمحبوب

+ نوشته شده در  شنبه چهاردهم دی 1387ساعت 18:56  توسط بهادر ریاضی  | 

                      

                                                 کازرون خیلی گُتَن

 

کازرون شهر مُنَن شهر تُنَن شهر هَمَن
کازرون هر کاری که سیش بکنی دُوار کَمَن

کازرون خیلی گُتَن اِنگاره قلب آدَماش
کازرون عُنابی یَن بیو تو سِیلِ اُو هَواش

کازرون سُوزَن و سُوَزن مِثِ برگ بید خونی
کازرون خیلی بُزرگن تو خودت خوب می دونی

کازرون عاشق مِهمونَن خُ سیک مِهرَبونَن
کازرون  با ادبَن  مردُمِشَم خوش زبونَن

کازرون شهر گُلَن وا پَرپَرونَک تو باهار
کازرون مردِ کارَن وا شور و شوق و اعتبار

کازرون سُوزَن و سُوزَن مِثِ برگ بید خونی
کازرون مِثّ تو سُرخَن تو خودت خوب می دونی

کازرون شهر  بو اِسّاقَن  وا  شیخِ بَلیونی
کازرون مَهدِ تمدُنَن وا فرهنگ می دونی

کازرون مرکز عِلمَن اَ هزاران سالِ دور
کازرون اهل شوعورَن وا زن و مرد صبور

کازرون سُوَزن و سوُزَن مِثِ برگ بیدخونی
کازرون خیلی بزرگن تو خودت خوب می دونی

کازرون مرد تُفَنگَن وا تو جَنگ اِنگاره شیر
کازرون شهر شهیدن که اَ دشمن زده تیر

کازرون سلمونِ فارسی یَن سی ما افتخارَن
کازرون حسینی یَن سی هَمکه شهر پُر بارَن

کازرون سُوَزن و سُوَزن مِثِ برگ بیدخونی
کازرون  شهرِ رو حُوضَن تو خودت خوب می دونی

کازرون فیس می ده اَ پیرشون و نخشِ تَن چِکون
کازرون کیف می کنه اَ ایی هَوُی سردِ دُوون

کازرون گجیشک داره وا کُل کُلاتینِ خداش
کازرون کُرُشک داره سِی کُ سیاتِشکِ سیاش

کازرون سُوزَن و سُوزَن مِثِ برگ بید خونی
کازرون خیلی بزرگن تو خودت خوب می دونی

کازرون شهر منن شهر تنن شهر همن
کازرون هر کاری که سیش بکنی دوار کمن

 

خاک پای مردم کازرون بهادر ریاضی  

 هوالمحبوب

 

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم دی 1387ساعت 20:47  توسط بهادر ریاضی  | 

 

 

 نه جای شعر گفتن است نوشت و  شهریار گفت
 نه مدح دوست خواندن است که خواند و وصف یار گفت

ز رمز عشق اولی حدیث حق بخوان علی
انالحقم منم علی و رفت و روی دار گفت


 

غدیر مبارک

امامت ، عدالت ، شجاعت ، یتیم نوازی ، مهربانی ، از خود گذشتگی ، بخشندگی و انسانیت مبارک

قرآن ناطق ، خطیب ماهر ، عالم راستین ، اسوه ی تقوا ، مرد عمل ، ابر مرد پیکار  ، سرمشق زندگی ، الگوی راستی و رمز آفرینش علی است

و ما پیرو ایشان به نامیم نه به عمل !

خدایا ترا به حق علی ما را رهرو راستین مولا قرار بده و حقیقت را از ما نگیر که علی حقیقت بود و تو حقی

هوالمحبوب



 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم آذر 1387ساعت 21:45  توسط بهادر ریاضی  | 

             

                            التماس دعا

        

                                      التماس دعا                

 

                             محمد مجدالدین

 

 

 

 

 

 

برادران و خواهران و دوستان و آشنایان و هم وبلاگیان و سایت داران و اهالی رایانه و کامپیوتر دارن و اینترنتیان عزیز ، التماس دعا دارم .

لطفاً بنده را در این مهم یاری فرمایید .

محمّد مجدالدّین پسر بنده است که در کلاس اول راهنمایی مدرسه ی شاهد که خدایی دارای کادر مدیریت بسیار عالی و موفق و مهربان با دبیرانی کار آزموده و مجرب می باشد مشغول به درس است و البته خدمت شما سلام دارد .

معلم محترم پرورشی ایشان که انصافاً از انسان های نیک جامعه است و از دوستان بنده ، 
برای بچه های کلاس از ثواب صلوات فرستادن می گوید و از آنها می خواهد که برای فرستادن صلوات داوطلبانه بگویند که چند تا صلوات می فرستند و از ۱۰۰ تا شروع میشود تا ۱۲۰۰ تا و فرزند زرنگ من که در این مزایده ایی که اجر و مزدش اُخروی است پس از شنیدن عدد  ۵۰۰۰  از دهن همکلاسی خود بی پروا عددی را به زبان می آورد که برنده میشود و متقبل فرستادن  ۶۰۰۰  هزار صلوات میشود که البته معلم پرورشی محترم وی میگوید که نیازی به این تعداد نیست ولی پسر بنده  همچون پدر قهرمانش که سرش را برای حرفش میدهد پیروزمندانه میگوید :

نه آقا ، همه ی صلوات ها را می فرستم .    

حال چند روزی است که خودش و بنده و عیال و خواهر و مادر بزرگ و پدر بزرگ و فک و فامیل در حال فرستادن صلوات هستیم چون آقای معلم پرورشی دلش به حال محمّد مجد الدّین میسوزد و به او میگوید که از دیگران هم میتوانی برای فرستادن صلوات کمک بگیری که خدا پدرش را بیامرزد باور کنید که این چند روزه سر سفره و هنگام نگاه کردن تلویزیون و در حال خواب و کاسبی و آشپزی  هر کدام یک تسبیح در دست داریم و به فرستادن صلوات مشغولیم و این چند روز لبهایمان دائم در حال حرکت است و چیزی نمانده که ملائک هم از ما شاکی بشوند چون خواب و خوراک را از فرشتگان آسمانی هم گرفته ایم ، جالب اینکه با تماس تلفنی به خویشاوندان تعداد صلوات های فرستاده شده از طرف آنها را یاد داشت میکند و از آنها میخواهد که بیشتر صلوات بفرستند !

لذا از شما سروران عزیز خواهشمندیم :

صلوات بفرستید و

در این مهم ما را یاری فر مایید و با فرستادن صلوات و اعلام تعداد آن به این حقیر محمّد مجدالدّین را یاری ، و خانواده ی ما را  برای زودتر رسیدن به این اجر اُخروی کمک فر مایید .

این درخواست بصورت حضوری با آقایان حاج هادی علی بابایی و امیر خسرو شجاعی در میان گذاشتم که با نظر و ایده و راهنمایی این دو بزرگوار آنرا در وبلاگ زدم انشاا... که مورد حمایت دوستان قرار بگیریم .

البته اجر شما با خداوند و حضرت محمّد مصطفی ( ص )

مسئله ی مهم که به ذهنم می رسد :

۱- حرف شنوی بچه ها از معلمان که به راستی صحبتشان از گفتار پدر و مادر ها بیشتر بر فرزندان ما اثر گذار است و جای تقدیر و تشکر از معلمان عزیز است که فرزندان ما را بهترین ها می آموزند .

۲-  صداقت و پاکی بچه هاست که حاضر نیستند دروغ بگویند کاش ما برگترها از کوچکتر ها می آموختیم چون به پسرم گفتم بگو که صلوات ها را فرستاده ای و محمّد مجدالدّین ناراحت شد و با تعجب گفت :

دروغ بگویم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

صلوات بفرست بابا  !!!

 پسر کو ندارد نشان از پدر   تو بیگانه خوانش مخوانش پسر
 
پس چرا ما بزرگتر ها دائم در حال دروغ گفتن هستیم ؟

 

هوالمحبوب

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه پانزدهم آبان 1387ساعت 21:50  توسط بهادر ریاضی  | 

 


                            خدا با ماست

 

شادی را هدیه کن حتی به کسانی که آنرا از تو گرفتند .

عشق بورز به آنها که دلت را شکستند .

دعا کن برای آنها که نفرینت کردند .

درخت باش به رغم تبرها ،

بهار شو و بخند که خدا هنوز آن بالا با ماست .

این کلمات قصار را یکی از دوستانم بصورت پیامک برایم ارسال کرد و از خواندنش لذت بردم و به فکر فرو رفتم

که :

میانه ی ما با انتقام چگونه است ؟

و به یاد پیامکی دیگر افتادم که :

بخشندگی را باید از گُل آموخت ، چون حتا کفشی را که پایمالش میکند خوشبو می سازد .

حال آیا :

در عفو لذتی است که در انتقام نیست ، همیشه کاربرد دارد ؟

 هوالمحبوب

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم آبان 1387ساعت 15:30  توسط بهادر ریاضی  | 

 

                      دختری امامی از نسل آریایی

 

            کیمیا امامی 

 

تو  دختر  نسل  آریایی
 تو از تبار خوش هخایی 
 
دو چشم مستت چو چشم آهو
چه دیده از  این  همه خدایی

حریر  مویت  چه  زعفرانی
 تو طیف خورشید در سمایی

تو موج عشقی به روی دریا
و مثل ساحل چه بی ریایی

ملوسک من  عروسک من
 برقص و پاشو به خود نمایی

شکر بریز از لب قشنگت
تو طوطیان را بگو  کجایی

 مرا  صدا کن  دوباره بابا
 بگو به مادر که عشق مایی

 تو  مثل آهو به دشت برمی
 پرنده ای  پُر  سر و صدایی

عروس دریا  ستاره ی من
 درون  قلبم تو  در شنایی 

در آسمانها  و  کهکشانها 
 فرشته هستی و  کیمیایی

 برای عمّو  طلای  نابی  
 بگو که بازم  به شعرم  آیی   

  کازرون
مهرماه ۱۳۸۷

                               هوالمحبوب   

+ نوشته شده در  سه شنبه سی ام مهر 1387ساعت 7:40  توسط بهادر ریاضی  | 

 

 

پیاده روی هنرمندان به صرف آش و آشکارده

 

امروز ۲۶ مهرماه به همت اهالی فعال  ادار ه ی فرهنگ و ارشاد اسلامی کازرون و خصوصاْ با تلاش ریاست محترم اداره حاج آقا محمد مرحمتی که انصافاْ ازمعدود روسای ورزشی ادارات کازرون میباشد پیاده روی از اداره ی ارشاد به سمت سید محمد نوربخش انجام شد که عده ای از هنرمندان شهر اعم از آقا و خانم در این پیاده روی شرکت کردند که بسیار عالی و مفرح و نیز معنوی هم بود چون به حکایت تصویر می بینید .

 

 

تپه پیمایی هم بود

 

 

 

 

 

 

 

 

 

و بعد زیارت اهل قبور

 

 

 

 

 

 

 

 

 

و قبور شهدا

شهید علیرضا طهماسبی

 

 شهید علیرضا طهماسبی  همکلاسی عزیز  بنده
که روحش شاد و راهش مستدام

 

 

 

 

 

 

خصوصاً روح مرحوم محمد مهدی مظلوم زاده شاعر ، محقّق و نویسنده ی مشهور کازرونی

 

مقبره ی مرحوم محمد مهدی مظلوم زاده

 

و مهمترین رخداد پیاده روی ، صبحانه ، آش و آشکارده

 

       صرف آش و آشکارده

 

و جای همه ی دوستان سبز و خالی
ولی این گل بجای شما

 

 

جمعه ۲۶/۷/۱۳۸۷

ساعت ۶ صبح کازرون

هوالمحبوب

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم مهر 1387ساعت 12:57  توسط بهادر ریاضی  | 

 

 

برای موژان دختری از جنس نرگس کازرون

 

                                                                      موژان

 

تو دختر صبحی که عین آغازی
حدیث الطاف خدای  همرازی

در آسمان من فرشته ای هستی
که می پری زیبا  تو بال  پروازی

عزیز من  موژان  تو  برگ  بابویی
که با نسیم صبح همیشه طنازی

تو بوی بارانی  به دشت و سا حل ها 
چو نرگس شهرم  تو  غنجه ی بازی

عروسک شعرم ترانه خوانی کن
که در غزل هایم  ردیف  آوازی

در آرزو هایم  به بوسه می مانی
که بر لب بابا چو حس یک رازی

مرا عمو خواندی  عمو  بامان دان دُر
                         عزیز دلبندم  تو  اصل  اعجازی                        

تو خسرو شیرین ز نام شیمایی
که از نگاه من ترانه می سازی

 

                                                              موژان

 

           کازرون
         مهر ۱۳۸۷

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و دوم مهر 1387ساعت 14:47  توسط بهادر ریاضی  | 

                               

                                  حیدر کرار

 

شبی که بر رخ مهتاب رنگ تار زدند
به روی حیدر کرار  این  غبار  زدند

به روح عدل و حقیقت زدند تیغ حسد
 نیام تیره به اندام  ذو الفقار زدند

زمین به لرزه در آمد سماء به غُرش و غم
مَلََک  به  گریه  فتاد  و  زار زار  زدند

زنای چاه صبوری ندا  چنین  میگفت
به جسم سرور افلاک سنگ خار زدند

کنون به مسجد و در دِیر فتاده شیون ها
گمان که پیکر عیسی را به دار زدند

به بدر خیبر و احزاب بو تراب کجاست
به شیر بیشه ی اسرار نیش مار زدند

دگر به ماه مبارک  امیر  منبر کو ؟
به نسل شیعه شراری ز انتظار زدند

سر زبان بلاغت  زتیغ  کین  درید
به راس صاحب افکار پُتک نار زدند !

هوالمحبوب

بهادر ریاضی

شهریور ۷۸

+ نوشته شده در  یکشنبه سی و یکم شهریور 1387ساعت 8:5  توسط بهادر ریاضی  | 

                

سر دفتر هر شروع الله است     این نام   همیشه بر دل ماست                            ای آمده  بر  جهان  خاکی        خوان نام محمد(ص) که زیباست

 

                                      کوله پشتی

نمیدانم چقدر تا ادمیت مانده ایم
                          شاید دو قدم به عقب
                                     یا یک بی حوصله گی
                                                  کوله پشتی را بردار
                                           و پر کن از خرد

مباد ، اندیشه را جای بگذاری
                      و جایگاهت را فراموش کنی
                                            که بر تو سجده کردند
                                      و نماز خواهند خواند
                                                و دیری نخواهد گذشت که
کوزه گران در تو به وضو وارد شوند
                   و ما را بخاطر خواهی داشت
پس :
تا دیداری به همین زودی ــ
                            با خدا باش
                           ومن در قاب زمان می مانم
                                                     و تو به یادگار می روی
در اسرع وقت
                  کوله پشتی را فراموش نکن !

همین الان هم خیلی دیر است
                        
 کافی است کمی به آفتاب بنگری
                                                     
 و غروب را نظاره کنی
در اسرع وقت !
               بی تو ماه باز هم می تابد
                                  و بی من آفتاب اینچنین
و درنگ جایز نیست
          که شاید نوشته هایت را
                              در آب  فراموشی بشویند
پس می نویسم بر سنگ
                     تا بماند آینده
                                 در اسرع وقت

کازرون 

 شهریور ۸۷

بهادر ریاضی

هوالمحبوب

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم شهریور 1387ساعت 5:50  توسط بهادر ریاضی  | 

 

نامه ایی به یک دوست

به نام خدا
سلام :
جناب آقای امیر خسرو شجاعی  ،دوست خوب و استاد ارزنده ی بنده
  امید وارم که حالت خوب باشد .
کوچولو یتان چطوره ؟
خانواده ی محترم که خوب هستند ؟
از حال اینجانب نپرس که
  نا پرهیزی کردم و بدون اجازه و بدون هماهنگی با شما یک   و  ب  ل  ا  گ
راه انداختم
طبق معمول که اشتباه میکنم خواستم اسمش را بگذارم( شاهکار شهر) ولی نمی دانم چرا شد سالار شهر!
البته قراره که شعر و دل نوشته باشد
تو لوگوی وبلاگ نوشته ام که خجالت میکشم از راه اندازی این وبلاگ
که این جمله را فقط برای شما دوست خوب و مهربان و استاد خودم نوشته ام که هرگز فراموش نکنم که شاگرد شما هستم و خواهم ماند
تازه آقای دکتر دشمن زیاری هم نمی داند که بدون اجازه ی ایشان دست به این کار زده ام  ، چه خواهد شد ؟
باری برادر عزیز بیکاری هم بد کاریه
حالا یک جوری این دوستان هم وبلاگی را با یک نان و نمک و عذر خواهی راضی میکنم و اجازه میگیرم از آقای قاسم خان مرادی، آقای دکتر رمضانی، آقای بابونه، آقای واعظی لقب ، آقایان سیاح پور ، پر هیز کار، فروتن ، صحرابان ، حسین اندام  ،داود دهقان  ،صرافان ، تقی نژاد  علی بابایی، کازرونیه، پریشان ، اشراق ،شهر سلمان ، آشکارده، امید فردا ، فرهنگ نوشت ،کازرون نوشت، پنجره، و سر کار خانم سیاح پور معلم با وقار و همه ی عزیزان که از قلم افتاده اند خصوصا کورک  را  ولی چکار کنم با دکتر خرسند که آنطرف آب است
ایشان را چگونه راضی کنم ؟
به آقای مهندس امامی عزیز مدیریت سایت کازرون نیوز با چه رویی بگویم ؟
سایت جامع کازرون نما با مدیریت محترمشان را چگونه خبر دار کنم ؟
  امید وارم که مرا بی جنبه و تازه به میدان رسیده و نو کیسه و بی ظرفیت و جو گیر شده نپنداری
ضمن اینکه آیکونی در بلوگفا هست بنام حذف وبلاگ ، دستور بفر مایید حذفش میکنم .

زیاده عرضی نیست جز ادب و احترام به حضور جنابعالی و خانواده ی محترم .
در صورتی که مخالف با این عمل بنده در راه اندازی این وبلاگ نیستید نظر خود را اعلام بفر مایید .
                                                 دوستدار شما بهادر ریاضی

هوالجمیل 

+ نوشته شده در  دوشنبه هجدهم شهریور 1387ساعت 16:43  توسط بهادر ریاضی  |